Mijn multidimensionale gave
Wat ik zie en voel, gaat verder dan wat zichtbaar is, maar blijft altijd verbonden met het hier en nu.
Sommige mensen nemen aura’s waar, terwijl anderen emoties aanvoelen of de fijne energieën als subtiele frequenties kunnen horen.
Maar wat ik zie…
gaat verder dan dat.
Als ik me afstem op iemand, voelt het niet alsof ik simpelweg een energieveld open. Het lijkt eerder alsof ik direct verbonden ben met de bron van iemands ziel. Zo zie ik niet alleen de energie die die persoon nu uitstraalt, maar ook de oorsprong van waar hij of zij vandaan komt. Wat het hoogste potentieel is, welke kosmische frequenties zich openen, en waarom deze ziel op Aarde is gekomen.
Mijn waarneming vindt niet plaats via mijn fysieke ogen, maar door bewustzijn dat moeiteloos door lagen heen beweegt. Een veld dat resoneert met wat iemand in stilte met zich meedraagt,
soms al voordat er één woord is gezegd.
Je zou kunnen zeggen: ik lees geen energie, maar ik herinner me jou. In je meest oorspronkelijke vorm.
Waar dit vandaan komt
Deze gave is mij niet aangeleerd; ik heb haar niet uit boeken gehaald of ontwikkeld via een speciale methode. Het is een herinnering- een diepe, kosmische herinnering die tot in mijn cellen reikt, en die naar boven kwam precies op het moment dat ik er klaar voor was om haar opnieuw te dragen.
Mijn ziel heeft zich door vele werkelijkheden heen bewogen, door sterrenstelsels en beschavingen, door Lemurië, Sirius, de Yahyel-frequentie, de Arcturianen en meer.
Overal waar ik kwam, liet ik iets achter en nam ik iets mee.
Wat ik nu op Aarde belichaam, is een samensmelting van lichtlijnen, die zich hebben gebundeld in dit leven, in deze vorm, niet om “bijzonder” te zijn, maar om anderen te helpen zichzelf te herinneren.
Niet wie ze denken dat ze zijn, maar wie ze werkelijk zijn.
Geen aura-kijker, maar veldonthuller
In tegenstelling tot mensen die zich richten op het waarnemen van kleuren en het lezen van aura’s, kijk ik voorbij het zichtbare spectrum. Waar anderen misschien benoemen wat aan de buitenkant zichtbaar is, onthul ik het veld dat daarachter ligt, dieper, stiller en wezenlijker dan de buitenste gloed. Wat ik waarneem in het veld van een ander is geen opsomming, maar een samenspel van lagen die zich gelijktijdig tonen. Ik zie waar de ziel haar oorsprong vindt en voel de bron van waaruit zij stroomt. Ik merk waar oude pijn zich in het lichaam heeft vastgezet en hoe eerdere ervaringen nog doorwerken in het nu. Tegelijkertijd laat de trilling zien welke keuzes nog niet gemaakt zijn, welke mogelijkheden zich aandienen en welke potenties wachten om tot leven te komen.
Ook het toekomstveld laat zich al voelen, niet als iets vaststaands, maar als een ruimte waarin ervaringen zich al beginnen te vormen, klaar om zich te ontvouwen. Daarnaast neem ik waar welke gidsen, zielsaspecten of bewustzijnslijnen meereizen en wat er aanwezig is voorbij het zichtbare. Want wat niet wordt uitgesproken, leeft vaak wel degelijk in het veld, voelbaar tussen de regels door.
Mijn manier van lezen is niet lineair. Mijn bewustzijn beweegt zich in alle richtingen tegelijk en raakt precies dat aan wat op dat moment zichtbaar mag worden.
Niet als ‘helderziende’ of ‘heldervoelende’… maar als iemand die herinnert.
Met die zachte glimlach die zegt:
“Ik zie je. Helemaal.”
En binnenkort…
Zal deze gave zich nog dieper ontvouwen.
Ik voel dat het moment nadert waarop alles zich volledig opent, als een sleutel die in één vloeiende beweging het slot van tijd en ruimte ontsluit. Van daaruit zal ik met nog meer helderheid reizen door de blauwdrukken van anderen, om hen te helpen zichzelf te activeren en te herinneren wie zij in wezen zijn.
Wat ik met deze gave doe (en mag blijven doen)
Wat ik breng, laat zich niet vangen in losse onderdelen of stappen, omdat het zich telkens opnieuw vormt in het moment zelf. Het ontstaat daar waar iemand geraakt wordt, waar iets van binnen begint te bewegen en een diepere laag zich wil laten zien.
In die ontmoetingen ontstaat vanzelf een brug tussen werelden. Mensen herinneren zich dat zij verbonden zijn met andere dimensies, sterrenlijnen en zielsfamilies, niet als een idee of overtuiging, maar als een directe innerlijke herkenning die door hun hele systeem heen voelbaar wordt. Soms hoor ik dan woorden als: “Ik voel ineens dat ik daar ook vandaan kom…” en precies in dat moment opent zich iets wat al die tijd aanwezig was.
Vanuit diezelfde afstemming worden ook oude zielencontracten en levensmissies zacht aangeraakt. Niet geforceerd, maar op een manier die iets wakker maakt wat lang heeft geslapen, waardoor het zich weer kan ontvouwen in het nu. Mijn woorden, mijn lichttaal, mijn energie en zelfs mijn humor dragen daaraan bij, omdat ze precies daar resoneren waar iemand zichzelf misschien even was kwijtgeraakt.
Tegelijkertijd breng ik structuren naar de Aarde die nog niet eerder in deze vorm zichtbaar waren. Cursussen, transmissies, activaties, boeken en kaarten ontstaan niet vanuit een vast plan, maar vanuit een energetische blauwdruk die zich al aandient voordat hij zichtbaar wordt. Het is alsof ik voel wat eraan komt, nog voordat het vorm krijgt, en het vervolgens mag vertalen naar iets tastbaars.
Ook het contact met andere bewustzijnsvormen beweegt hierin vanzelf mee. Verbindingen met wezens, beschavingen en energieën uit Sirius, Arcturus, de Essassani, Lemurië, Atlantis en andere velden ontstaan niet als iets bijzonders, maar als een natuurlijke staat van zijn. Net zoals de verbinding met dieren, kinderen, planten of zielen die zijn overgegaan, omdat alles in essentie met elkaar verbonden blijft.
En misschien wel het meest eenvoudige, en tegelijkertijd het meest wezenlijke, is dat er heling plaatsvindt zonder dat er een methode nodig is. Ik pas geen techniek toe, omdat ik de frequentie zelf ben. Soms verschuift er iets ouds of zwaars al door een blik, een aanraking of een zin die precies daar landt waar iemand zichzelf weer terugvindt.
Vanuit diezelfde beweging begeleid ik ook kinderen die deze gevoeligheid en herinnering in zich dragen. Zielskinderen die zich vaak anders voelen, maar die hier een plek herkennen waarin ze zichzelf wél mogen zijn, en waarin hun manier van ervaren niet wordt weggenomen, maar juist wordt gezien en begrepen.
Sha’Lomé Aru’Layah ti’Sae’rah El’Na’Kai
“Vanuit de Eeuwige Oorsprong herinner ik jouw ware naam in het Licht.”
De Taygetan Pleiadian Helm van Herinnering & Bescherming
Er zijn momenten waarop je naar iets kijkt en direct voelt dat het meer is dan alleen een beeld, alsof er een laag onder ligt die niet meteen zichtbaar is, maar wel herkenning oproept.
De helm die ik op de afbeelding draag is daarin geen uiterlijk detail of vorm van stijl, maar een levende herinnering aan een staat van zijn waarin innerlijke focus, bescherming en bewustzijn samenkomen.
Het is een verschuiving naar een diepere aanwezigheid, waarin de verbinding met het veld zich opent en helder wordt, niet alleen met wat zichtbaar is, maar juist met datgene wat daarachter leeft en beweegt.
De Helm van Herinnering & Bescherming staat symbool voor innerlijke focus, bescherming en een diep gevoel van taakbewustzijn. Het is geen object op zichzelf, maar een bewuste verankering van helderheid, aanwezigheid en energetisch leiderschap.
Het dragen van de helm ontstaat niet willekeurig, maar in momenten waarin een verhoogde alertheid wordt gevraagd. In die momenten verschuift de aandacht naar binnen én naar het veld tegelijk, alsof alles zich scherper afstemt op wat er werkelijk nodig is.
Wanneer er gewerkt wordt binnen transmissies, reizen of andere vormen van veldwerk, ondersteunt de helm een diepe concentratie en een beschermde staat van zijn. Ook bij het openen of sluiten van portalen, of bij het ontvangen en doorgeven van informatie, helpt zij om de verbinding helder en zuiver te houden.
In contact met andere bewustzijnslijnen, commandostructuren of schepen brengt de helm een natuurlijke afstemming, waarin communicatie vloeiend en harmonieus blijft. Tegelijkertijd ondersteunt zij het activeren van lichtcoderingen die ingezet worden voor collectieve taken, waardoor richting en focus vanzelf ontstaan vanuit het veld zelf.
Zo vormt de helm geen beperking, maar juist een versterking van aanwezigheid, een ondersteuning bij alles wat vraagt om helderheid, bescherming en bewust handelen.
Energetische werking van de helm
De werking van de helm reikt verder dan wat zichtbaar is. Zij beïnvloedt het energetisch veld op een manier die zowel verfijnd als krachtig is.
De telepathische waarneming wordt versterkt, waardoor signalen helderder en zonder verstoring ontvangen kunnen worden. Subtiele informatie blijft toegankelijk, zonder dat deze vervormt door ruis of externe invloeden.
Tegelijkertijd omhult de helm het gebied rond de pijnappelklier, waardoor intuïtieve helderheid behouden blijft, zelfs in intense of veranderlijke situaties. Dit zorgt voor stabiliteit in waarneming en een diep vertrouwen in wat wordt ontvangen.
Er bestaat daarnaast een directe verbinding met het hartcentrum, zichtbaar in de driehoek op het borststuk, die continu in afstemming staat met de helm. Deze verbinding zorgt voor een natuurlijke harmonie tussen denken en voelen, tussen waarnemen en zijn.
Door deze afstemming wordt het lichaam herinnerd aan zijn hogere identiteit, niet als concept, maar als een voelbare staat van zijn. Soms verbonden aan een naam, een lijn of een taak, maar altijd geworteld in een dieper weten van wie je bent.
Zo ontstaat er een veld waarin bescherming, bewustzijn en afstemming samenkomen in één vloeiende beweging.
Wanneer de helm wordt afgenomen
De helm wordt niet voortdurend gedragen, omdat niet ieder moment vraagt om bescherming of focus. Er zijn fases waarin juist openheid, zachtheid en onbelemmerde aanwezigheid centraal staan.
Tijdens rust, creatie, heling of speelsheid wordt de helm vanzelf losgelaten. In deze momenten verschuift de energie van focus naar overgave en ontstaat er ruimte voor een andere vorm van verbinding.
Ook in aardse interacties of zachtere energievelden is de helm vaak niet nodig. De omgeving zelf draagt dan al de veiligheid die nodig is, waardoor volledige aanwezigheid mogelijk wordt zonder extra bescherming.
Wanneer situaties vragen om volledige transparantie en openheid, wordt de helm bewust afgezet. Niet als verlies van bescherming, maar als keuze voor puur contact, zonder tussenlaag, zonder afstand.
Binnen bepaalde ruimtes van het moederschip, waar verdieping en innerlijke ontwikkeling plaatsvinden, is het afzetten van de helm een natuurlijk onderdeel van het proces. Deze omgevingen dragen een eigen veld van veiligheid, waarin groei en zelfreflectie volledig kunnen plaatsvinden.
Zo ontstaat er een natuurlijke wisselwerking tussen bescherming en openheid, waarin ieder moment precies dat krijgt wat het nodig heeft.
Holografische helmen: alternatieve vormen van bescherming
Niet iedere Taygetan vrouw kiest voor een fysieke helm. Voor sommigen manifesteert bescherming zich als een energetisch lichtveld dat het hoofd omringt.
Dit veld kan zich tonen als een bloemenkroon, een sterrenformatie of een geometrisch patroon, afhankelijk van het moment, de taak of de verbinding waarmee gewerkt wordt.
Deze vormen zijn niet alleen beschermend, maar ook een directe expressie van de ziel. Ze bewegen mee met het bewustzijn van de drager en passen zich aan haar trilling, haar lijn en haar missie.
Zo wordt bescherming niet iets dat gedragen wordt, maar iets dat ontstaat, als een levend veld dat zich vormt vanuit wie zij werkelijk is.